COLUMN ”Angsten onder ogen komen, ENG!”

COLUMN ANGSTIG TOT DE MAX BUT I DID IT!

Wauw ik wist niet dat mijn leven van zo’n kort bezoekje aardig op zijn kop kwam te staan. Al een lange tijd heb ik veel last van mijn buik. Op verschillende momenten, de ene keer zeurt het en de andere keer steekt het als een gek of is mijn buik zo opgezet dat ik mezelf het liefst verstop in een oversized trui. Ook wel eens fijn soms, maar zo niet de bedoeling. Eigenlijk kan ik mij niet beter heugen dan dat ik al problemen heb met mijn buik. Vroeger kreeg ik altijd te horen dat het wel over ging want niks hielp tenslotte. Nou nu was ik er klaar mee en ging ik op onderzoek uit.

Urenlang zoeken op internet is wat ik soms dagenlang heb gedaan, op zoek naar erkenning.. en manieren om de last te verminderen. Nou ik vond van alles en begon kleine dingen toe te passen. Het kon een glutenallergie zijn maar ook een lactose of weer iets anders. Dus tijd om te proberen. Zo ben ik begonnen met een tijd minder brood eten en dit vervangen door andere dingen; het hielp niet. De volgende stap was om lactose te vermijden. Want inmiddels namen de klachten alleen maar toe. Buikpijn kwam steeds vaker en zo ook de steken en het begon me zelfs uit mijn slaap te houden. Dus heb ik lactose een maand lang zoveel mogelijk geschrapt. Dit betekende; geen yoghurtjes meer als ontbijt, geen smoothies meer maar nog zoveel meer. Dus ik ben begonnen met de producten die veel in mijn dagelijkse leven naar voren kwamen. Nou ik merkte iets verbetetering , maar was niet streng genoeg voor mezelf.

Nu ik ben verhuisd en twee maandjes verder ben merk ik dat ik alles weer los heb gelaten en de klachten weer toenemen. Tijd voor actie, ik ben er nu echt klaar mee. Na een gesprek met een trainer op de sportschool was ik wakker geschud. Als ik stappen wil ondernemen op het gebied van mijn gezondheid, moest ik als eerste naar de huisarts met de vraag voor een onderzoek. De paniek brak me uit. Ik hou zo niet van dokters, ziekenhuizen en dingen waar ik geen invloed op heb. Althans dit soort dingen.. maar ik wis dat ik er niet onderuit zou kunnen.

Dus dinsdagavond kroop ik achter mijn computer en maakte ik een afspraak. Woensdagochtend zat ik in de huisartsenpraktijk.  De huisarts was het met mij eens. Er moest iets gebeuren want op al zijn vragen gaf ik het antwoord ‘ja’. Dus daar kwam het verlossende woord we gaan eindelijk op onderzoek uit. WAT ZIJN AL DEZE KLACHTEN NU PRECIES? Nog geen tien minuten nadat ik was binnen gewandeld in de hoop op een verwijzing voor bloedprikken voor nader onderzoek, was ik volledig in shock. Mijn wereld stond eventjes op pauze. Het werd niet een verwijzing voor bloedprikken maar een volledig onderzoek. Een onderzoek dat vier uur duurt, bloedprikken en nog meer onderzoeken.

Een angst die ik daadwerkelijk onder ogen zal moeten komen, ervaren en accepteren. Want goed zorgen voor je lichaam is belangrijk en dus zal ik het los moeten laten. Ook al word ik erg onrustig bij de gedachte van het onderzoek en de mogelijke uitslag die eruit gaat komen. Maar dit is iets voor volgende week en niet voor nu! Vergeet jij ook niet goed voor jezelf te zorgen ook al betekent dat dat je misschien een grote angst onder ogen moet komen?

Volgende week volgt deel twee columnreeks. Ik vond het super eng om dit van mij af te schrijven. Maar ik merk wel dat het helpt, het krijgt een plekje en ik accepteer mijn angsten. 

Header is afkomstig van Pexels

Dit vind je vast ook leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge