COLUMN Dyslexie & ik

Dyslexie & ik

Elke keer wanneer ik een taaltoets voor mijn neus krijg dreunen de woorden ‘Je gaat het nooit leren die talen’ nog altijd door mijn hoofd. Deze woorden hebben zoveel indruk gemaakt op mij dat het mij na ruim vijf jaar nog altijd onzeker maakt. 

Maar wat is de reden van deze onzekerheid? Mijn dyslexie… de harde woorden van de middelbare school en mijn perfectionisme. Maar vooral die harde woorden in combinatie met mijn taalissue.

Al jaren struggle ik met mijn problemen op het gebied van taal, ik snapte het op een gegeven moment niet meer, liep achter maar ik wilde niet anders zijn dan andere. Tot het op een gegeven moment niet meer ging en ik aan de test moest geloven. Een hele dag lang taaltoetsen doen in verband met de aankomende groep acht CITO.. Een hele dag dingen doen waar ik het minst blij van werd op dat moment.

De test bracht geen uitslag, maar ik wist dat taal nooit mijn sterkste punt werd. Maar bikkelen zorgt voor het behalen van je doelen. Zo gezegd zo gedaan dus heb ik alle zeilen bijgezet en bijles genomen, zelf veel geoefend en dan is daar dat moment… Je haalt een toets niet, wilt uitleg zodat je kan oefenen en je krijgt de opmerking ‘Je gaat het nooit leren’ naar je hoofd. Mijn verdriet kon ik niet verdringen, ik was zo boos dus was het tijd voor een gesprek. Maar de docent blijf voet bij stuk houden. Maar ik geef niet op. Dus oefenen, oefenen en oefenen. Examens gehaald en op naar het MBO en daarna door naar het HBO.

De dyslexie stempel heb ik op papier nooit gekregen, maar er is wel degelijk iets wat mij beperkt in de taal. Zo draai ik cijfers gerust tien ik om, schrijf ik de meest eenvoudige woorden verkeerd (lang leve spellingscontrole) en twijfel ik vaak over een d of  een t aan het einde van woorden. Maar doen is het enige medicijn tot verbetering. Want je zal nooit aan mij zien dat ik de grootste moeite heb met het schrijven van teksten die volledig foutloos zijn op het gebied van grammatica en spelling. Maar mij laten beïnvloeden door deze beperkingen? NEE! Ik ga gewoon door, want ik wil mijn dromen bereiken en daar horen hobbels bij en dus ook deze. Dus mocht je dit herkennen en door sommige mensen zo hard op je plek gezet zijn waardoor je onzeker ben geworden? Laat je niet tegenhouden, want iedereen verdient een kans om zijn dromen te verwezenlijken dus ook jij! BELIEVE IN YOURSELF

Zo begon ik mijn blog, een grote droom, want ik wilde mijn verhalen niet alleen met mezelf delen maar ook met andere. Motiveren, inspireren en informeren is wat ik graag wil. En dat gaat niet wanneer ik het voor mezelf houd. Na maanden lang twijfelen over het online plaatsen van Schatreijk, heb ik voor het eerst na het akkefietje weer voor mezelf gekozen. Een van mijn dromen gerealiseerd en ja het is niet allemaal perfect, maar dat is niemand. Spellingfouten horen bij mij en dus ook bij Schatreijk. Door veel te oefenen is er afgelopen jaar veel verbetert maar ik ben er nog niet. Maar ik word er blij van, vind het leuk en geniet ervan dus do it! Oefening baart kunst en daarbij blijf ik vooral mezelf.

Accepteren zal ik het nooit, want ja het is voor mij een blokkade voor sommige dingen, maar ik weet zeker dat het mij sterker maakt. Ik ga voor mijn dromen, geloof in mezelf & dat moet jij ook doen. Herken je mijn struggle, ook jij kan bereiken wat je wil. Dus tijd voor de eerste stap.

Header is afkomstig van Kaboompics

Dit vind je vast ook leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge